آيا سال 2012 انتهاي جهان است؟

بر اساس شواهد علمي موجود و مدارك تاريخي قديمي نظريه هايي كه به احتمال نابودي جهان تا سال 2012 پرداخته است مورد بررسي قرار گرفته است.

بسياري از دانشمندان با توجه به شرايط كنوني زمين و بحرانهاي موجود بسيار نگران حيات بشر بوده و به مطالعه بر روي حقايقي مي پردازند كه مي تواند روزي منجر به اتمام حيات بر روي سياره آبي شود. به اعتقاد برخي نظريه ها پايان يافتن جهان كه در تقويم باستاني اقوام مايان تاريخ آن سال 2012 ذكر شده است مي تواند به دلايل مختلفي به واقعيت تبديل شود. نشريه تلگراف نيز با توجه به اين نظريه ها و مدارك به بررسي برخي از اين دلايل و ميزان احتمال تحقق آنها تا سه سال آينده پرداخته است

برخورد با زمين: هزاران انجمن اينترنتي و سايتهاي مختلف اعلام كرده اند زماني در اوايل قرن 21 ميلادي سياره اي ناشناخته با زمين برخورد كرده و يا از فاصله اي بسيار نزديك از كنار آن عبور خواهد كرد و در نتيجه تمدن را نابود كرده و يا خسارات و دگرگوني هاي عظيم و جبران ناپذيري را بر روي زمين به جا خواهد گذاشت. اين سياره با نام خيالي "نيبيرو" سياره اي در منظومه خورشيدي فرض شده است كه در مداري نامنظم در حركت بوده و هر سه هزار و 700 سال يكبار به قسمتهاي داخلي منظومه خورشيدي راه پيدا مي كند. شواهد بسيار كمي براي اثبات اين نظريه ارائه شده است كه از آن جمله مي توان به معرفي 10 سياره توسط ناسا در سال 2005 اشاره كرد كه در خارج از منظومه خورشيدي به سر مي برند و شايد تا سال 2012 به قسمتهاي داخلي منظومه خورشيدي وارد شده و از نزديكي زمين عبور كنند. با اين همه احتمال وقوع اين برخورد 0.2 از 10 تخمين زده شده است.

بحران خورشيدي: اين بحران يكي از معدود سناريوهايي است كه با انتهاي تقويم مايانها در ارتباط است و مي تواند پايه علمي داشته باشد. در اين سناريو كه احتمال وقوع آن 0.3 از 10 برآورد شده است، تابشهاي شديد خورشيدي و يا انفجارهاي گازي در دسامبر 2012 مي تواند زمين را در خود غرق كرده و نوع بشر را به همراه اكو سيستم زمين نابود سازد. تا كنون شواهدي مبني بر وقوع چنين پديده اي در سال 2012 ارائه نشده اما ارتباطاتي ميان دوره هاي 11 ساله خورشيدي و چرخه زماني تقويم مايانها يافته شده است. با اين حال با وجود اينكه شعله هاي خورشيدي مي تواند براي برخي از تجهيزات، ماهواره ها و فضانوردان مشكلاتي را ايجاد كند اما از قدرتي كه بتواند زمين را حداقل تا سال 2012 ويران سازد برخوردار نخواهد بود. تنها خطر جدي كه از سوي خورشيد زمين را تهديد مي كند، اتمام انرژي خورشيد و بلعيده شدن زمين توسط اين ستاره عظيم است كه آن نيز تا پنج بيليون سال آينده ممكن خواهد بود.

تغيير قطبهاي مغناطيسي: بسياري معتقدند قطبهاي مغناطيسي زمين در سالهايي نه چندان دور تغيير خواهند كرد و بر الگوي چرخش مداري زمين تاثير گذاشته و فاجعه اي بزرگ را به وجود خواهد آورد. اين افراد مداركي از تغيير قطبي زمين در گذشته ارائه كرده و معتقدند اين تغييرات را مي توان با مطالعه نقاط خورشيدي و تئوري ميدانهاي مغناطيسي مشاهده كرد. در عين حال برخي معتقدند مايانها و مصريان باستان نيز از وقوع چنين پديده اي در آينده آگاه بوده اند اما اين راز امروزه توسط دولتها مخفي باقي مانده است. محققان دانشگاه پرينستون و تولوس در فرانسه با بررسي مدارك مختلف دريافته اند كه سياره زمين در حدود 800 ميليون سال پيش دوراني را براي متعادل سازي قطبهاي خود پشت سر گذاشته است. تغيير زاويه 50 درجه اي در قطب شمال طي 20 ميليون سال از جمله شواهدي است كه محققان به آن دست يافته اند و بر همين اساس معتقدند امكان وقوع چنين پديده اي وجود دارد اما طي يك ميليون سال آينده و درصد احتمال وقوع آن يك از 10 خواهد بود.

ابرآتشفشان: انفجار ابر آتشفشاني يكي از عظيم ترين انفجارهايي خواهد بود كه در تاريخ بشر ديده شده و در اثر افزايش ميزان ماگما در هسته زمين و عدم وجود راه فرار از اين منطقه از زمين به وجود خواهد آمد. نتيجه چنين انفجاري پراكنده شدن ميزان زيادي از گازهاي سمي در اتمسفر زمين و پوشانده شدن قسمتهاي زيادي از خشكي ها توسط ماگماها خواهد بود. تصاويري كه توسط ماهواره ها طي سالهاي گذشته به ثبت رسيده است نشانه هايي از تغيير را در سنگهاي مذاب زير زميني نمايش مي دهد كه مي تواند درصد احتمال اين انفجار را يك از 10 ساخته و مدارك علمي را براي اثبات اين نظريه ارائه دهد.

نقطه اوج نفتي: كاهش ذخاير نفتي جهاني قطعا واقعيتي است كه مي تواند به فروپاشي سرمايه گذاري و اقتصاد جهاني منجر شود. اما نظريه نقطه اوج نفتي درباره موضوع افزايش تقاضا در برابر ميزان توليد بحث مي كند بر اساس اين نظريه زماني فرا خواهد رسيد كه تقاضاي اين منبع انرژي از ميزان توليد آن پيشي خواهد گرفت. به گزارش مهر، برخي معتقدند اين پديده در حال حاضر آغاز شده است اما برخي ديگر آغاز آن را سال 2012 اعلام كرده اند. با اين همه و با وجود تلاش براي توليد منابع جايگزين انرژي احتمال وقوع اين پديده 4 از 10 محاسبه شده است.

نابودي نسل زنبورها: 36 درصد از كندوهاي زنبور در ايالات متحده در زمستان 2008 به دليل اختلالي به نام اختلال نابودي كلوني زنبورها از بين رفتند. اين اختلال كه طي آن تمامي زنبورهاي كارگر يك كندو به صورت ناگهاني مي ميرند و تنها زنبور ملكه به جا مي ماند در چندين كشور اروپايي از جمله فرانسه، بلژيك، ايتاليا، پرتغال و اسپانيا رواج يافته است. تا كنون دلايلي مانند آفتها، تغييرات شديد جوي و امواج تلفن همراه عوامل بروز اين اختلال اعلام شده اند اما تاثير هيچ يك از آنها تا كنون به اثبات نرسيده است و از آنجايي كه تا كنون درماني موثر نيز براي كنترل اين اپيدمي ارائه نشده است، پيش بيني مي شود نظريه انقراض زنبورها به زودي به واقعيتي تلخ تبديل شود.

 با توجه به اين حقيقت كه پرورش بسياري از محصولات كشاورزي از جمله سويا، پنبه، دانه هاي روغني مانند بادام، انگور، سيب و گلهاي آفتابگردان نيازمند حضور زنبورها بوده و فعاليتهاي اين حشرات كوچك بر روي توليد 30 درصد از غذاي جهان تاثيري مستقيم به جا مي گذارد، بالاترين احتمال نابودي حيات در اثر پديده اي طبيعي به اين نظريه ارائه شده و 7 از 10 تخمين زده شده است